250 Kişilik İşe On Binden Fazla İşçi Başvurdu
Gebze’den bir işçi
Kapitalizmin krizine paralel olarak, dünya genelinde işsizlik oranı da tırmanarak artıyor. Çürümeye yüz tutmuş bu sömürü sistemi, milyonlarca insanı açlığa terk ediyor. Geçtiğimiz günlerde yapılan bir araştırmaya göre, iş arayanların sayısı %80 artarak rekor bir seviyeye ulaşmış. Bu artış, özellikle sanayinin yoğun olduğu metropol şehirlerde daha fazla gözlenmekte. Bu şehirlerden biri olan Kocaeli’de de durum farklı değil.
Yakın bir zamanda Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, 200 zabıta memuru ve 50 itfaiyeci alacağını duyurdu. Başvuruların 9 Mart pazartesi başlayacağının söylenmesine rağmen, birçoğu üniversite mezunu olan adaylar bir gün önceden Belediye önünde sıraya girmişlerdi. Türkiye’nin dört bir yanından iş bulmak umuduyla Kocaeli’ne gelen işsizlerin çoğu, başvuru kapısının önünde sabahladılar. Çarşamba gününe gelindiğinde iş başvurusunda bulunanların sayısı 10 bini geçmişti. Üstelik başvuruda bulunmak için form doldurmak yeterli değildi ve bazı şartlar aranmaktaydı. Başvuran işçi adaylarının her şeyden önce KPSS sınavından 50’nin üzerinde not almış olmaları gerekiyordu. Adayların boy ve kiloları da belirlenen sınırlara uymak zorundaydı. Bu standartlara uymayanlar iş başvurusu yapamıyorlardı. Ancak kapitalizmin pençesinde aç kalmak istemeyen işsiz işçiler, ayakkabılarının içine kartondan keçe koyarak boylarını uzatmaya çalışıyorlardı. Bazıları ise jöle kullanarak saçlarını dikleştirip uzun boylu görünmeye çalışıyorlardı. Kilosu yeterli olmayanlar ise bol bol su ve yiyecek tüketerek istenen kiloya ulaşmaya çalıştılar.
İşsizlik derinleşen ekonomik kriz nedeniyle daha da artacaktır. Bunu fırsat bilen patronlar sınıfı da işsizler arasındaki rekabeti daha da arttıracaktır. 250 kişilik bir iş kontenjanına on binlerce işsizin başvurması ve uyguladıkları yöntemler, ayrıca bizlerin ne kadar dağınık ve örgütsüz olduğumuzun bir kanıtıdır. Krizleri, savaşları ve işsizliği dayatan kapitalizmi ortadan kaldırmadan sorunlarımızın çözülmesi imkânsızdır. Bunun için çalışan ve işsiz durumda olan işçilerin bir bütün olarak örgütlenmesi ve mücadele etmesi gereklidir. Başka çıkar yol yok bizler için.
Kurtuluş Yok Tek Başına, Ya Hep Beraber Ya Hiçbirimiz!
